دم آن وقت که مهتاب بلند پیش چشمان تو ظلمت شد و رفت

کاش باران هم بود

دم آن وقت که فریاد زدم چه صفایی دارد باغ وصال

کاش باران هم بود

ابرها می گفتند: غصه جاویدان نیست ،یار خواهی ابدیست

من به باران گفتم:ره بسیار به مقصد باقیست.

من به باران گفتم:خبری از تو اگر می داند دم گوش احدی لو ندهد.

من به باران گفتم :هرچه "آبی " که در او هست همه ارزانی تو