سکوت هستی

hasti-f — Mon, 28 Jul 2008 09:20:47 GMT

خدايا !

به من زيستني عطا كن

كه در لحظه مرگ بر بي ثمري

لحظه اي كه براي زيستن گذشته است حسرت نخورم

ومردني عطا كن كه بر بيهودگي اش سوگوار نباشم

بگذار تا آن را من خود انتخاب كنم

اما آنچنان كه تو دوست داري

چگونه زيستن را تو به من بياموز

چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

صبر کن . . .

hasti-f — Wed, 30 Jan 2008 09:24:18 GMT

صبر کن ...

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یا دل ازدیدن تو سیر شود بعدبرو

ای کبوتر به کجا؟ قدر دگر صبر بکن

آسمان پای پرت پیر شود بعد برو

نازنینم

تو اگر گریه کنی بغض من نیز می شکند

خنده کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یک نفر حسرت لبخند تو را میدارد

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد

باش ای نازنین خواب تو تعبیر شود بعد برو ...

چه خبر از دل من

hasti-f — Sat, 08 Dec 2007 20:15:18 GMT

از تو می پرسم دوست...

چه خبر از دل من

که تو بهتر دانی که چه کردی با دل من ؟

تو شکیبا بی شکیبم کردی

بنگر آنقدر غریبم کردی

که شبی از شب ها

من غریبانه ترین شعر زمین را گفتم

باز هم می گویی

انتظارم روزی می ستاند بایان ؟

باز هم می گویی

جای پای امید مژده ای پایانی نیک باشد شاید ؟

بازهم میگویی که همین ها باید

باز هم میگویی که نباشد هیچ حرف از برای گفتن

و نباشد هیچ جا از برای رفتن

انجمادم را باز هم متهم می سازی

مجمر صبر دل تا لبالب پر شد

این تلاطم آخر سر به طغیان بگذاشت

و رکودم از خروشم پرسید

تو چرا مدت هاست هیچ پیدایت نیست ؟

نه مگر روزی تو به نبردم بودی؟

و من از تو

از تو می پرسم

از تو ای دغدغه ساز

از تو ای شور افکن

تو چه کردی با من

تو چه کردی بامن ؟

به تو می اندیشم

hasti-f — Thu, 25 Oct 2007 02:59:18 GMT

همه می پرسند:

چیست در زمزمه ی این جرعه ی آب؟

چیست در همهمه ی دلکش مرگ؟

چیست در بازی ان ابر سپید روي اين آبي آرام بلند

كه تو را مي برد اين گونه به ژرفاي خيال؟

چيست در خلوت خاموش كبوتر ها؟

چيست در كوشش بي حاصل موج؟

چيست در خنده ي جام؟

كه تو چندين ساعت ، مات و مبهوت به آن مي نگري!؟

نه به ابر

نه به آب

نه به برگ

نه به اين آبي آرام بلند

نه به اين خلوت خاموش كبوترها

نه به اين آتش سوزنده كه لغزيده به جام

من به اين جمله نمي انديشم

به تو مي انديشم

اي سراپا همه خوبي

تك و تنها به تو مي انديشم

همه وقت

همه جا

من به هر حال كه باشم به تو مي انديشم

تو بدان اين را ، تنها تو بدان

تو بيا

تو بمان با من، تنها تو بمان

جاي مهتاب به تاريكي شب ها تو بتاب

من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند

اينك اين من كه به پاي تو در افتادم باز

ريسماني كن از آن موي دراز

تو بگير

تو ببند

تو بخواه

پاسخ چلچله ها را تو بگو

قصه ي ابر هوا را تو بخوان

تو بمان با من تنها تو بمان.

در دل ساغر هستي تو بجوش

من همين يك نفس از جرعه ي جانم باقيست

آخرين جرعه ي اين جام تهي را تو بنوش

من مسلمانم

hasti-f — Wed, 12 Sep 2007 20:06:18 GMT

من مسلمانم
قبله ام یك گل سرخ
جانمازم چشمه مهرم نور
دشت سجاده من

من وضو با تپش پنجره ها می گیرم
در نمازم جریان دارد ماه جریان دارد طیف
سنگ از پشت نمازم پیداست
همه ذرات نمازم متبلور شده است

من نمازم را وقتی می خوانم
كه اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو
من نمازم را پی تكبیره الاحرام علف می خوانم
پی قد قامت موج

كعبه ام بر لب آب
كعبه ام زیر اقاقی هاست
كعبه ام مثل نسیم باغ به باغ می رود شهر به شهر
حجرالاسود من روشنی باغچه است .

با من بمان

hasti-f — Thu, 09 Aug 2007 18:52:18 GMT

در تنهاييم وا مگذاري

اين عشق بي زبان را
كه
در يك زندگي , در يك بودن

زندگي را

به دست مرگ بخشيده ام
آه در دلم به سكوت نشسته

وفريادم

زير شلاق سايه ها شكسته

كوير بي تاب تنم در تمناي
دستان تو ميسوزد

با من بمان

حتي به اندازه يك لحظه

من بی تو

hasti-f — Wed, 01 Aug 2007 07:25:18 GMT

من ، بی تو ، در غروب نشستم

من ، بی تو ، در سکوت نشستم

تا در غروب من تو بتابی

تا درسکوت من تو بگویی.

من ، با تو از غروب گذشتم

من ، با تو ، از سکوت گذشتم

تا آنگه از تو بمانم

تا آنکه از تو بگویم ....

عین .صاد

آرزو

hasti-f — Mon, 25 Jun 2007 16:42:18 GMT

كاش بر ساحل رودي خاموش

عطر مرموز گياهي بودم

چون بر‌آنجا گذرت مي‌افتاد

به سروپاي تو لب مي‌سودم

كاش چون ناي شبان مي‌خواندم

به نواي دل ديوانه تو

خفته بر هودج مواج نسيم مي‌گذشتم زدر خانه تو

كاش چون پرتو خورشيد بهار سحر از پنجره مي‌تابيدم

ازپس پرده لرزان حرير رنگ چشمان تورا مي‌ديدم

كاش چون آيينه روشن مي‌شد

دلم از نقش تو و خنده تو

كاش چون برگ خزان ، رقص مرا

نيمه شب ماه تماشا مي‌كرد

در دل باغچة خانه تو .

(فروغ فرخزاد)

بهتر از گل.......

hasti-f — Tue, 08 May 2007 20:38:18 GMT

من با تو ای بهتر از گل

نازکتر از گل نگویم

بگذار هر ذره ات را .........چون باغی از گل ببویم

بگذار تنها خودم را .........در چشمهایت ببینم

بگذار در تو بمیرم ..........از ریشه هایت برویم

یک برکه خاموشی ام من

وقتی تو پیشم نباشی

پیشم بمان

ای که با تو دریای پر گفتگویم

بگذار دلتنگیم را........ بر شانه هایت بگریم

بگذار در شعرهایم........... شیوائیت را بگویم

آری !

hasti-f — Fri, 13 Apr 2007 22:45:51 GMT

مثل یک آواز غمگین بر لبانم می نشینی

مثل غمهایم بزرگی ، مثل دردم دلنشینی

می شکوفی در نگاهم مثل رویای رنگین

مثل بغضم سرد و سنگین، مثل آهم آتشینی

در دلم غوغاست از تو ، شورها برپاست از تو

من نمی دانستم این را کاینهمه شور آفرینی

صاف و روشن ، ساده چون من

بی تکلف، بیکرانه ، آسمانی در زمینی!

مثل یک پرواز َ دوری ، مثل یک آغاز ، ممکن

مثل آن "آری !" که داری بر لبانم می نشینی